SKAUTING USKRZYDLA

A no tak, że najpierw buduje się relacje, a potem umiejętności.

RELACJE jakie są budowane w skautingu, oparte są na wspólnych wartościach, wzajemnym szacunku oraz autorytecie. Działania skautowe zaplanowane są tak, by każdy czuł się ważny i potrzebny. Współdziałanie kształtuje charakter i pozwala na odkrywanie talentów. Ostatecznie zawsze najlepiej wykonuje swoje zadanie zastęp, który jest zintegrowany, gdzie każda osoba z grupy daje coś od siebie. Instruktor skautowy prowadząc młodszych skautów, daje osobisty przykład, zachęca do realizacji zadań sam w nich uczestnicząc. Skutkiem tego relacja pomiędzy skautami a instruktorem skautowym dużo bardziej przypomina relacje między rodzeństwem, niż relacje ucznia i mistrza.

METODA SKAUTOWA to swoisty proces kształcenia skautów. Jednym z głównych jej elementów, jest braterstwo i przygoda. Najlepsze wspomnienia harcerzy wiążą się z przeżytymi razem przygodami: ewakuacja obozu, wywrócony kajak i noc spędzona na bezludnej wyspie. Takie przeżycia przesuwają granice możliwości i dodają wiary we własne siły. Cała metoda harcerska jest oparta na uczeniu w działaniu. W podstawach pracy skautowej można znaleźć tak ważne elementy jak kartografia, znajomość natury, pozyskiwanie i przyrządzanie pożywienia w lesie, pionierka obozowa, udzielanie pierwszej pomocy przedmedycznej, a także wiele innych, jak umiejętności artystyczne, planowanie czasu, organizowanie wydarzeń i wyjazdów, praca w zespole. Co ważne, te umiejętności są rozwijane w sposób bardzo praktyczny i rzeczowy, co umożliwia zastosowanie zdobytych kompetencji. Wykorzystanie oraz zweryfikowanie tej wiedzy przebiega naturalnie – na biwakach czy obozach często to nie instruktor prowadzi, tylko czuwa nad grupą i trasą, a mapę i kompas trzymają skauci.

To od ich rzetelności i umiejętności zależy, czy trafią do celu i w jakim tempie to zrobią. Również zdobywanie wiedzy na temat przyrody przebiega bardzo naturalnie – przecież oczywistym sposobem na poznanie przyrody jest zobaczenie jej, dotknięcie i życie wśród niej przez połowę swoich wakacji. Wszystkie te umiejętności w różnym zakresie skauci mogą wykorzystać w wielu sytuacjach, stawiając dzielnie czoła wyzwaniom i mając świadomość swoich możliwości.

W metodzie skautowej ważnym elementem umożliwiającym zdobywanie nowych umiejętności i kompetencji jest system stopni i sprawności. W różnych organizacjach skautowych funkcjonuje on na różne sposoby, ale cel jest jeden – zmotywowanie skautów do poszerzania swojej wiedzy i umiejętności. Zdobywanie sprawności może odbywać się grupowo – w drużynie czy zastępie, ale także indywidualnie. Sprawności, zależnie od organizacji skautowej, dzielą się na różne typy ze względów na stopień trudności, tematykę czy aspekty rozwoju, których dotyczą. Przykładowo mogą to być sprawności z aspektu fizycznego, jak te dotyczące pionierki, terenoznawstwa, sportu czy wędrówki, lub też z aspektu społecznego – związane z funkcjonowaniem w społeczeństwie, ze szkołą, rodziną, pasjami i zainteresowaniami. Każdy skaut na ścieżce swojego rozwoju ma możliwość samodzielnego wybierania sprawności do zdobycia zgodnie ze swoimi zainteresowaniami i potrzebami, dopasowując je także do zdobywanych przez siebie stopni skautowych. Zdobywaniu sprawności i stopni towarzyszy też ceremoniał wręczania ich, wpisywania do książeczki skautowej, co w oczach skautów podnosi rangę tego wydarzenia.

Kolejnym bardzo istotnym elementem metody skautowej jest przekazanie odpowiedzialności. Począwszy od zuchów skauci uczą się odpowiedzialnie pełnić funkcje na rzecz całego zastępu. Zaczynając od funkcji “szóstkowego”, zastępowego, czy proporcowego. Gdy dorastają, zostają przybocznymi i pomagają w prowadzeniu gromad i drużyn, przygotowując roczny program działania, planując biwaki i obozy i pełniąc na nich funkcje wychowawcze. Nierzadko skauci tuż po ukończeniu 18 lat mają już pod swoją opieką całą drużynę, a po zdobyciu odpowiednich kwalifikacji pełnią funkcję wychowawcy obozowego czy komendanta obozu.

Ogromną wartością skautingu jest to, co może on zaoferować młodemu człowiekowi na przyszłość. Działanie w organizacjach skautowych od samego początku uczy skautów rzetelności, punktualności oraz planowania pracy. Metoda skautowa oparta jest na pracy zespołowej oraz realizowaniu celów.

Wszystkie te umiejętności miękkie mogą być dużym atutem każdego skauta starającego się o pracę, i bardzo wielu skautów decyduje się umieścić informacje o przynależności do organizacji skautowej w swoim życiorysie składanym w procesie rekrutacji na stanowisko pracy. Cennym doświadczeniem dla skautów są także wszelkie inicjatywy wolontaryjne podejmowane przez drużyny, szczepy i hufce. Uczą one empatii, otwartości na potrzeby innych ludzi, a przede wszystkim bezinteresownego zaangażowania. Działania skautowe uskrzydlają młodych ludzi poprzez rozwijanie ich potencjału. Wspólne działanie, wsparcie i stanie w szeregu wśród innych skautów to niesamowita szansa na zdobycie jednej z najcenniejszych rzeczy w życiu – skrzydeł niosących w piękną przyszłość.

dh. Niezapominajka